Początki administracji

drukuj

W latach 1945-1954 wieś należała do gminy Nowa Ruda, następnie została włączona do gromady w Ścinawce Górnej (1954-1972). Na krótko była częścią gromady Nowa Ruda (1972-1973) i gminy Ścinawka Średnia (1973-1976), by ponownie stać się częścią gminy Nowa Ruda (od 1976 roku), gdzie znajduje się do dziś.

Niezależnie od przynależności administracyjnej, wieś borykała się z różnymi trudnościami. Pierwsza to szkoła. Polską szkołę otwarto dość wcześnie, bo w kwietniu 1946 roku. Jej organizatorką była Maria Piegza. W roku szkolnym 1946/47 uczęszczało do niej 21 uczniów. Ale 15 listopada 1947 roku szkołę zamknięto ze względu na zbyt małą ilość dzieci (było ich w wieku szkolnym 13) i musiały one uczęszczać do Ścinawki Górnej. Rodzice jednak nie pogodzili się z tym, zwłaszcza że zimą dojazd dzieci często stawał się niemożliwy.

Pod naciskiem wiejskiej społeczności szkołę ponownie otwarto w 1952 roku. Liczba uczniów w połowie lat sześćdziesiątych doszła nawet do 57 (1964). Pracowało dwóch nauczycieli, funkcjonowała siedmioklasowa szkoła wieczorowa. Najdłużej kierowała szkołą Filomena Poręba, rodem z Gorlickiego, która do Bieganowa trafiła z Wałbrzycha. W tym czasie szkoła straciła samodzielność i stała się filią szkoły w Ścinawce Górnej. Kiedy Filomena Poręba odchodziła w 1977 roku na rentę, równocześnie zlikwidowano szkołę ostatecznie, a 6 dzieci, które pozostały we wsi, musiało przenieść się do sąsiedniej placówki. W tym czasie liczba ludności spadła poniżej 200 osób.

Potrzeba istnienia szkoły w takiej małej wsi wynikała z drugiego problemu, z jakim boryka się wieś pod Górą Św. Anny. Jest to brak dobrze utrzymanych dróg bitych. Do lat osiemdziesiątych jedyna droga, łącząca wieś ze Ścinawką Górną, po wojnie była remontowana gruntownie tylko raz – na początku lat siedemdziesiątych. W dobie komunikacji samochodowej, w latach sześćdziesiątych, uruchomiono tu połączenie autobusowe, które przetrwało do wczesnych lat dziewięćdziesiątych. Na początku lat osiemdziesiątych utwardzono drogę do Nowej Rudy, ale jest ona bardzo zaniedbana.

Obecnie Bieganowianie mogą liczyć tylko na swoje środki transportu. A problem jest poważny, ponieważ wioska jest pozbawiona całkowicie zaplecza handlowo – usługowego (sklep istniał tu w latach 1974 – 1990). W 2005 roku władze powiatowe podjęły decyzję o remoncie drogi. Być może ułatwi to niewielkiej już teraz grupie mieszkańców Bieganowa (w 2004 roku 40 osób) życie, ale ma też wielkie znaczenie dla perspektywy tej najmniejszej wsi gmina Nowa Ruda. Brak dobrej drogi hamował rozwój funkcji letniskowych wsi. A Bieganów ma do tego wspaniałe w Kierownictwo szkoły w Bieganowie po 1945 roku.

Maria Piegza 1946-1947
Zofia Grątkowska 1952-1953
Maria Stelmach 1953-1955
Zenon Koszałka 1955-1961
Stanisław Błażowski 1961-1964
Filomena Poręba 1964-1977


Sołtysi Bieganowa

Roman Adamczyk 1945-1953
Mieczysław Owsianik 1954-1962
Józef Cierach 1963-1978
Józef Domagała 1978-1984
Tadeusz Błazik 1985-1990
Edward Puchalski 1991-1995
Tadeusz Błazik 1996 - nadal


Copyrytght © 2006-2017 Budomontaż. Wszelkie prawa zastrzeżone
design by insideWeb